ifeelseasidecentaury

Bambaşka ufuklar beliriyordu ardı sıra

                                    uçsuz bucaksız

Bir gök mavisi gözleri kamaştırıyor

Sessizlik, sakin bir kuytunun ardında

Kapışmak, topyekûn büyük bir gölgenin sessizliğinde

Ardı sıra geliyordu topraklar o mavi bulutların arasından

Ele vermiş olduğu

  zahmetin yükünü kaldırır gibi

 Masmavi gökyüzünü de delip geçiyordu

İnsan; kuytularında, bir annenin sessiz çığlığıdır

Duyulmak istenen ama unutulmaya mahkûm

bir çelişkinin kurbanıdır

Masmavi gökyüzünün serin boşluğunda

Akıp giden çağrının iz bıraktığıdır, mavi soluk bir sesle eş

Bir daha görmeyecek olsa bile onu

Sessiz sessiz arar kıyafetlerinde

Benzemek onaylanmayan bir çağrının itirazıdır

Ama her zaman benzemek ister, güçlükle

İnsan bıraktığı izlerin ardı sıra

      Topyekûn sessiz bir kaynaktır.